روش ژول-لایه ‌نشانی تبخیر حرارتی مبتنی بر مقاومت الکتریکی

روش ژول-لایه ‌نشانی تبخیر حرارتی مبتنی بر مقاومت الکتریکی
سطح مقاله

پیشرفته 2
کلمات کلیدی

لایه نشانی تبخیر حرارتی
مقاومت الکتریکی
لایه نازک
Evaporative Deposition
PVD
امتیاز کاربران

۴ امتیاز از ۵ (۱ رای)

 
 
آمار مقاله

  • بازدید کل ۱۸,۴۶۶
 
آمار آزمون مقاله

  • کل شرکت کنندگان ۲۵۴
  • تعداد افراد شرکت کننده ۱۴
 
 

روش ژول-لایه ‌نشانی تبخیر حرارتی مبتنی بر مقاومت الکتریکی

امروزه فناوری لایه نازک پیشرفت های چشمگیری داشته است و در بخش های مختلف صنعت استفاده می شود. می توان با استفاده از شیشه های با پوشش هایی که انتقال حرارت را در ساختمان ها کاهش می دهند، در مصرف انرژی و هزینه ها صرفه جویی کرد. همچنین می توان به روکش های لایه نازک با ویژگی های نوری مانند آنچه در لنزهای دوربین و عینک ها استفاده می شود، اشاره کرد. روش های مختلفی برای ساخت لایه های نازک به کار گرفته می شود که تبخیر حرارتی مبتنی بر مقاومت الکتریکی (Evaporative Deposition) یکی از آن هاست و این روش جزء روش های لایه نشانی فیزیکی بخار (Physical Vapor Deposition - PVD) محسوب می شود. لایه نشانی فیزیکی بخار نیز به نوبه خود جزء روش های لایه نشانی در خلا به شمار می آید.
سه مرحله اصلی در هر فرایند لایه نشانی فیزیکی تحت شرایط خلا وجود دارد: (الف) تبخیر ماده منبع؛ (ب) انتقال بخار از منبع به ماده ای (زیرلایه) که می خواهیم لایه نشانی روی آن انجام شود و (ج) تشکیل لایه نازک روی زیرلایه با انباشت بخار منبع مورد نظر. با کنترل مقدار ماده انباشت شده می توان ضخامت لایه را تنظیم کرد.


این مقاله شامل سرفصل‌های زیر است:
1- مقدمه
2- طرز کار لایه نشانی به روش تبخیر حرارتی
3- ویژگی های لایه نازک تشکیل شده به روش تبخیر حرارتی مبتنی بر مقاومت الکتریکی
4- مزایا و معایب


لطفا برای مشاهده متن کامل مقاله ابتدا وارد سایت شوید
منابـــع و مراجــــع
۱ - Milton Ohering, “Materials Science of Thin Films, DepositionStructure”, 2nd Edition, New York, Academic Press (2002).
ارسال نظر